Jak gotuję krok po kroku
Obieram jabłka, usuwam gniazda nasienne i kroję je w drobną kostkę. Nie robię zbyt dużych kawałków, bo wtedy powierzchnia naleśnika zbrązowieje szybciej, niż jabłko w środku zmięknie. Jeśli jabłka mają bardzo cienką skórkę, można je zostawić nieobrane, ale ja wolę te o bardziej miękkiej konsystencji.
W misce ubijam jajka z cukrem, cukrem waniliowym i szczyptą soli. Wlewam kefir lub jogurt naturalny i miksuję na gładką masę. Mąkę mieszam z proszkiem do pieczenia osobno, a następnie dodaję do płynnej masy partiami, a nie od razu.
Zaczynam od około 180 g mąki i pilnuję ciasta. Powinno być gęste, ale nadal łatwe do trzymania i zsuwania się z łyżki. Jeśli ciasto jest ewidentnie zbyt rzadkie, dodaję trochę więcej mąki, ale nie staram się, żeby było ciężkie i sztywne.
Na koniec dodaję pokrojone w kostkę jabłka i dokładnie mieszam, aby równomiernie je rozprowadzić. Nie mieszam ciasta długo. Gdy jabłka pokryją się masą, można zacząć piec.
Rozgrzewam patelnię na średnim ogniu i dodaję niewielką ilość oleju. Nakładam łyżką małe naleśniki, zostawiając między nimi odstępy. Smażę około 2-3 minut z każdej strony, aż powierzchnia będzie ładnie złota, a środek będzie miał czas się usmażyć.
Usmażone naleśniki odkładam na chwilę na ręcznik papierowy, aby wchłonął nadmiar tłuszczu. Podaję je, gdy są jeszcze ciepłe, zazwyczaj z odrobiną cukru pudru. Jeśli jabłka są bardziej kwaśne, mała łyżeczka miodu lub octu jabłkowego również sprawdzi się znakomicie.
Dlaczego ilość mąki w przepisie nie jest całkowicie dokładna
W przypadku naleśników szybko zdałem sobie sprawę, że liczba na wadze nie zawsze oddaje całą sytuację. Niektóre kefir są prawie płynne, inne gęste jak jogurt, a jabłka mogą puszczać różną ilość soku. Dlatego 180–220 g mąki jest dla mnie o wiele bardziej praktycznym zakresem niż jedna kategoria.
Jeśli ciasto spływa z łyżki jak łyżka do nalewania, naleśniki rozpłyną się na patelni i będą cienkie. Jeśli ciasto ledwo się porusza i jest bardzo ciężkie, naleśniki mogą być twardsze po usmażeniu. Najlepsza konsystencja jest gęsta, ale jednocześnie miękka i łatwo spływa z łyżki.
Dlaczego kroję jabłka zamiast je trzeć?
Najbardziej lubię smak prawdziwych kawałków jabłek. Małe kostki miękną podczas pieczenia, ale nie rozpuszczają się całkowicie w cieście. Dzięki temu wnętrze ma ciekawszą konsystencję, a smak jabłka jest bardziej wyrazisty.
Starte jabłka też są dobre, ale puszczają więcej soku. W tym przypadku często potrzebna jest dodatkowa mąka, a sam naleśnik jest bardziej jednolity i wilgotny. Obie opcje są dobre, ale moim zdaniem te pokrojone w kostkę są smaczniejsze.
Najlepsze wskazówki z mojego doświadczenia
Nie rozgrzewam patelni do maksimum. Na bardzo wysokim ogniu naleśniki szybko ciemnieją z wierzchu, ale ciasto wokół jabłek może być nadal surowe w środku. Średni ogień zapewnia znacznie ładniejszy, złoty kolor i pozwala jabłkom zmięknąć.
Nie robię też bardzo dużych naleśników. Mniejszą porcję ciasta łatwiej przewrócić, szybciej się smaży w środku i wchłania mniej tłuszczu. Jeśli patelnia jest dobra, wystarczy cienka warstwa oleju.
Jeszcze jedna drobnostka – nie trzymam przygotowanego ciasta długo. Proszek do pieczenia zaczyna działać, gdy tylko zwilgotnieje, więc po wymieszaniu ciasta od razu rozgrzewam patelnię i piekę. Dzięki temu naleśniki są lżejsze.
Typowe błędy
Najczęstszym błędem jest zrobienie zbyt rzadkiego ciasta. Wtedy kawałki jabłka trudniej przyklejają się do wnętrza naleśnika, a sam naleśnik przypomina cienki naleśnik. Innym błędem jest dodanie zbyt dużej ilości mąki, aby ciasto nie przyklejało się do łyżki. To ciasto powinno być lepkie i miękkie.
Nie należy też smażyć naleśników na zbyt dużym ogniu ani ciągle je obracać. Ja pozwalam, aby pierwsza strona powoli się rumieniła, a gdy brzegi zaczynają się ścinać, a spód brązowieć, obracam naleśnik tylko raz.
